46. Hvítá ryður sig sérkennilega

                      Hálfum mánuði síðar varð sá at­burð­ur þar að hinni sömu ferju og þar, er ferj­an er vön á ánni að vera. Þá var hinn sami mað­ur á ferj­unni sem fyrr var nefnd­ur, er Stein­þór hét. En hann var öl­musu­góð­ur og arm­vit­ug­ur við fá­tœka menn að því öllu, er hann hafði fœri á. Enn voru [...]

Read Full Post »

45. Ferjumaður bjargast af árbotni

                                               Sá atburður varð í Skálaholti, er mik­ils er verð­ur. Þar fóru menn á ferju­skipi yf­ir á þá, er Hvítá heit­ir. Var sá mað­ur á ferj­unni, er Stein­þór heit­ir, og flutti yfir ána prest þann, er syngja skyldi í þing sín. En fá­tœk­ir menn voru við ána og vildu gjarn­lega í Skála­holt fara, af því [...]

Read Full Post »

44. Þungur bjálki stórskaðar vinnukonu

                                           Þessi var enn önnur kona, er varð fyr­ir miklu meini á þeim hin­um sama vetri, er áð­ur var frá sagt. Sá var ann­ar vet­ur frá því, er upp var tek­inn sanctus dóm­ur hins sæla Þor­láks bisk­ups. Þessi kona gekk úr stofu fimmta dag á milli imbru­daga og jóla­föstu í eld­hús. En er hún laut [...]

Read Full Post »

43. Kona læknast af gömlu og miklu innanmeini

                                         Ein kona hafði van­heilsu mikla. Hún hafði kvið­sull harð­an og hættu­leg­an. Hún reis upp úr rekkju lot­um og vann að nokkr­um hlut til reiðu sér, en var þó auð­skœð og auð­kum­ul í skapi af sínu meini. En hún lá ein­væn á hverj­um hálf­um mán­uði og spjó þá blóði nær full­um munn­laug­um. En er hún [...]

Read Full Post »

42. Maður fær sjón í Þingvallakirkju

                            Sá var annar viðstaddur við þennan at­burð, er svo var óskyggn, að hann sá trautt fingra sinna skil og var eigi verk­fœr en ná­lega fé­laus. Hon­um fékk mik­ils, er hann heyrði jar­tein­ir hins sæla Þor­láks bisk­ups, og gekk inn í kirkj­una og lagð­ist á kné­beð og bað hinn sæla Þor­lák bisk­up með tár­um, að [...]

Read Full Post »

41. Maður fær heyrn, til að hlusta á þessa bók

                             Á alþingi þessu hinu sama lét Páll bisk­up ráða upp að bœn manna jar­tein­ir hins sæla Þor­láks bisk­ups, þær er hér eru skrif­að­ar á þessa bók. En þar var sá mað­ur við stadd­ur, er svo var dauf­ur, að hann heyrði ekk­ert, nema æpt væri að hon­um. En er jar­tein­ir voru upp sagð­ar, þá heyrði [...]

Read Full Post »

40. Kararkona úr Vestmannaeyjum þiggur heilsu

                                   Kona hét Halldóra, ung að aldri og gift ein­um ætt­stór­um manni. Hún tók mein­semd mikla, svo að hún gerð­ist kar­ar­mað­ur, og varð henni í rekkju allt að vinna. Hún mátti eigi ganga og trautt sitja og var ná­lega afl­laus í öll­um lið­um, og varð hana að bera ávallt fram eða inn­ar og hvert, er [...]

Read Full Post »

39. Þórný í Flóa skaðbrennist og læknast

                                   Í Flóa varð sá atburður, að kona sú, er Þór­ný heit­ir, hóf ket­il af eldi. En þá varð tré fyrir hæl­um henni, og féll hún á bak aft­ur, en ket­ill­inn vell­andi slagn­aði á hana, og brann hún mjög, svo að mönn­um þótti trautt lífs von. Gerði síð­an í sviða mik­inn, svo að hún mátti [...]

Read Full Post »

38. Örn drepinn í Viðey

                                       Sá atburður varð í Viðeyju, að örn lagð­ist í eyna um vor­ið eft­ir vet­ur þann, er áð­ur er frá sagt, í þann mund, er von var, að egg­ver væri sem mest, ef ekki bæri ann­að til. En örn­inn gerði svo mik­ið bú­rán og fjár­skaða, að fugl­inn verpti nær eng­inn. En sá, er verpti, þá [...]

Read Full Post »

37. Svangur biskupsfrændi veiðir 50 fiska

                             Það barst enn að þennan vetur, að einn ung­ur mað­ur fá­tœk­ur, svo að hann hafði sér enga björg nema þá, er góð­ir menn gáfu hon­um fyr­ir Guðs sak­ir, eða það, er hann mátti veiða nokk­uð til mat­ar sér úr fiski­vötn­um. Þessi mað­ur var frændi hins sæla Þor­láks bisk­ups, og hafði hann hon­um margt gef­ið [...]

Read Full Post »